Mongolia

Państwo w środkowowschodniej Azji bez dostępu do morza. Od północy graniczy z Rosją, a od wschodu, zachodu i południa z Chinami. Stolicą i największym miastem jest Ułan Bator, gdzie zamieszkuje ok. 47% populacji całego kraju. Mongolia jest republiką parlamentarną.

Świecką muzykę nomadów w Mongolii cechuje niezbyt rozbudowane instrumentarium muz. (tubylcze skrzypce morin chuur, flet limba, gitara szudrag, cytra jatag), natomiast wysoki jest kunszt śpiewu. Cechami charakterystycznymi tej muzyki są ponadto: wymienność tekstów i melodii, przeważnie unisonowe (› unisono) prowadzenie głosów zarówno instrumentalnych, jak i wokalnych (elementy ›burdonu pojawiają się wyjątkowo), diatoniczny system tonalny (skala 7-stopniowa — heptatonika; o nawiązaniach do muzyki chiń. świadczą elementy › pentatoniki), 2 odmienne style wykonawcze (o rytmice ostro pulsującej i swobodnej). M.m. religijną reprezentują śpiewy szamanów (przy udziale bębna dabyl) i przede wszystkim tradycje muz. kultywowane do czasów obecnych w klasztorach buddyjskich. W XX w., po przejściu Mongołów na osiadły tryb życia, powstały liczne zespoły pieśni i tańca oraz instytucje muz. (szkoły muz., teatr w Ułan Bator 1931).

(źródła: https://pl.wikipedia.org/wiki/Mongolia, http://www.rmfclassic.pl/encyklopedia/mongolska-muzyka.html)

Muzyka: